Artykuł [FILM] „Happy End” w reż. Michaela Hanekego pochodzi z serwisu Austriart.

Legenda austriackiego kina, Michael Haneke (Funny Games, Biała wstążka) przedstawia opowieść o bogatej rodzinie mieszkającej we francuskim Calais. Akcja filmu trwa zaledwie kilka dni, podczas których na jaw wychodzą długo skrywane sekrety, stawiające bohaterów w obliczu katastrofy. Happy End to prawdziwie mroczna satyra na życie europejskiej burżuazji i przenikliwy komentarz na temat przyszłości Zachodu w ogóle. W rolach głównych wystąpiła jedna z ulubionych aktorek reżysera, Isabelle Huppert oraz Jean-Louis Trintignant. To ich czwarty wspólny film oraz drugie, po obsypanej nagrodami Miłości, spotkanie pod okiem austriackiego mistrza.

● BILETY: 25 zł
* bilety online ☛ http://bit.ly/2leHoAj

Polską premierę filmu zaplanowano na 19 stycznia 2018 roku.

Pełny program Dni Austrii 2017 można znaleźć na stronie Konsulatu Generalnego Austrii w Krakowie.

HAPPY END
reż. Michael Haneke, Austria/Francja/Niemcy, 107’

Pod najbardziej ironicznym z tytułów w dorobku Haneke kryje się jeden z najbardziej intrygujących filmów tego twórcy, rzecz ostra jak spojrzenie Jean-Louis Trintignanta. Z jednej strony to przegląd ikonicznych motywów pojawiających się w kinie Austriaka (międzypokoleniowy konflikt, straszni mieszczanie, dysfunkcyjna rodzina, przemoc, której ofiary zjawiają się w najmniej spodziewanym momencie, starość, władza technologii). Z drugiej zaś to brutalna diagnoza stawiana Europie (w sposób, przyznajmy, szokujący, ale i zabawny). To także elektryzujące ekranowe spotkanie Haneke’owskich gwiazd: Isabelle Huppert gra głowę bogatej rodziny, natomiast Jean-Louis Trintignant jej planującego samobójstwo ojca. Żyjącą w Calais (przypomnijmy, że to miejscowość, która stała się symbolem uchodźczego kryzysu) rodzinę burżujów w ciągu kilku dni spotyka seria katastrof, wiodąca Laurentów ku upadkowi. W tę samą stronę zmierza niewątpliwie dysfunkcyjny, pozbawiony empatii i witalności Zachód. Co w takim razie oznacza tu happy end?

Źródło: www.nowehoryzonty.pl

Artykuł [FILM] „Happy End” Michaela Hanekego w ramach „Dni Austrii” w Krakowie pochodzi z serwisu Austriart.

Pod najbardziej ironicznym z tytułów w dorobku Hanekego kryje się jeden z najbardziej intrygujących filmów tego twórcy, rzecz ostra jak spojrzenie Jean-Louis Trintignanta. Z jednej strony to przegląd ikonicznych motywów pojawiających się w kinie Austriaka (międzypokoleniowy konflikt, straszni mieszczanie, dysfunkcyjna rodzina, przemoc, której ofiary zjawiają się w najmniej spodziewanym momencie, starość, władza technologii). Z drugiej zaś to brutalna diagnoza stawiana Europie (w sposób, przyznajmy, szokujący, ale i zabawny). To także elektryzujące ekranowe spotkanie Haneke’owskich gwiazd: Isabelle Huppert gra głowę bogatej rodziny, natomiast Jean-Louis Trintignant jej planującego samobójstwo ojca. Żyjącą w Calais (przypomnijmy, że to miejscowość, która stała się symbolem uchodźczego kryzysu) rodzinę burżujów w ciągu kilku dni spotyka seria katastrof, wiodąca Laurentów ku upadkowi. W tę samą stronę zmierza niewątpliwie dysfunkcyjny, pozbawiony empatii i witalności Zachód. Co w takim razie oznacza tu happy end?

Małgorzata Sadowska, MFF T-Mobile Nowe Horyzonty

Artykuł [FILM] Happy End – Michael Haneke pochodzi z serwisu Austriart.

Artykuł [FILM] Miłość – Michael Haneke pochodzi z serwisu Austriart.

Artykuł [FILM] Kod nieznany – Michael Haneke pochodzi z serwisu Austriart.

Michael Haneke dwukrotnie odbierał Złotą Palmą w Cannes – za Miłość i Białą Wstążkę. Gdyby w tym roku dostał trzecią za swój najnowszy film Happy End, byłoby to wydarzenie bez precedensu. Niestety nic na to nie wskazuje. Jak twierdzą krytycy Haneke najprawdopodobniej przechodzi kryzys twórczy. Jedyną pozytywną recenzję filmowi wystawił Guardian, nazywając go „satanistyczną mydlaną operą czystej socjopatii”. Film pokazuje życie bogatej, mieszczańskiej rodziny mieszkającej w Calais, na południu Francji. Haneke, jak pisze recenzent Variety „odnajduje własne, stare obsesje: kulturowy nihilizm, mieszczański solipsyzm, morderstwo popełnione z zimną krwią, pytanie o sens życia”. W tle odbywającej się rodzinnej tragedii rozgrywa się dramat emigrantów okupujących Calais i szukających możliwości przedostania się z Francji do Wielkiej Brytanii. Obsada filmu gwiazdorska – Isabelle Hupert, Jean-Louis Tritignant i Mathieu Kassovitz. Krytycy jednak mówią zgodnym głosem, że warto dotrwać do końca filmu. Ostatnie minuty Hanekowskiego obrazu są według nich arcydziełem. Film wejdzie na ekrany film niemieckich i francuskich pod koniec roku. Data polskiej premiery jest na razie nieznana.

Kadr z filmu Happy End © Festival de Cannes 2017

O wiele lepsze recenzje zebrał wyprodukowany i finansowany przez Austriacki Instytut Filmowy obraz niemieckiej reżyser Valeski Grisebach –  Western – pokazywany w ramach przeglądu Un Certain Regard. U Hanekego niezrozumienie w zdegenerowanej pieniędzmi i brakiem emocji rodzinie konfrontowane jest z dramatem obcych „najeźdźców” – muzułmańskich imigrantów. W Westernie sytuacja jest odwrotna. Grupa niemieckich robotników przyjeżdża na budowę do Bułgarii i mierzy się z wrogością i niechęcią żyjących tam skromnie czy wręcz w biedzie rdzennych mieszkańców wioski. Pracownicy budują swój odizolowany obóz, nad którym powiewa niemiecka flaga. Napięcie rośnie. Konflikty się piętrzą. Akcja filmu płynie powoli. Dzika natura, wieczne niezrozumienie i chwile zawieszenia. A Bułgarzy do flegmatyków nie należą. Widz czeka zatem na wybuch, zastanawia się, czy bomba z opóźnionym zapłonem zadziała… Data wejścia filmu na ekrany kin jest na razie nieznana.

Oficjalny zwiastun filmu Western

Artykuł Austriacy na festiwalu w Cannes, czyli jak być obcym pochodzi z serwisu Austriart.